Als technologie-educator merkte ik, toen ik naar Nederland kwam, dat technisch onderwijs hier niet vanzelfsprekend is. Het is niet de richting waar de meeste kinderen naartoe worden gestuurd, terwijl technologie juist is waar de wereld naartoe beweegt.

Ik zag ook waarom zoveel mensen ervan wegblijven. Niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat ze ergens onderweg zijn gaan geloven dat het te moeilijk is, of dat ze bang zijn om fouten te maken.

Kinderen hebben die angst nog niet. Ze zijn nieuwsgierig. Ze proberen dingen uit. Als iets niet werkt, halen ze hun schouders op en proberen ze het opnieuw. Dat is precies het juiste moment om ze een robot te geven en ze zelf te laten ontdekken hoe het werkt.

Daarom heb ik Light Robotics opgericht. Ik wil dat kinderen technologie leren kennen terwijl ze nog onbevangen zijn: iets echts bouwen met hun eigen handen, het over de tafel zien bewegen en denken: "Ik heb dit gemaakt." Want een kind dat zich op achtjarige leeftijd zelfverzekerd voelt met technologie, groeit op tot een jongvolwassene die niet bang is om voor technologie te kiezen.

Daarom heb ik het lesprogramma opgebouwd rondom hoe kinderen echt leren. Elke stap is ontworpen om frustratie laag te houden en enthousiasme hoog, terwijl ze wel steeds worden uitgedaagd. Toegankelijk genoeg om gemotiveerd te blijven, uitdagend genoeg om trots te zijn wanneer het lukt. Het doel is een kind dat betrokken is, bouwt en echt leert — allemaal tegelijk.

Eerlijk gezegd is dit het programma dat ik had gewild toen mijn eigen kinderen klein waren. Nu mag ik het bouwen voor de kinderen van anderen.

Dat zelfvertrouwen is het echte doel. De robots en de code zijn alleen de manier waarop we daar komen.